Το Ελενίτσι σχολιάζει…

Standard

Νιώθω την ανάγκη να προλογίσω το κείμενο του αγαπημένου Ελενιτσίου!!!!!! Γιατί θεωρώ ότι οι άνθρωποι που αισθάνονται ότι το θέατρο είναι ιερό και όχι μια διεκπαιρεωτική ή ψευδοηθογραφική διαδικασία, έχουν τη συνέπεια να κρίνουν ουσιαστικά. Το Ελενίτσι αντιλαμβάνεται την ιερότητα του θεάτρου, το τιμά δουλεύοντας με τα παιδιά και το σέβεται βαθιά!!! Κανονικά δεν πρέπει να παρεμβαίνω στη στήλη της, αλλά παίρνω το θάρρος διότι ξέρω την αγάπη της, το μεράκι της και τη δουλειά της για το θέατρο…

Λοιπόν Ελενίτσι πες τα, αλλά πρίν τα πεις να βάλω ένα μικρό υπότιτλο:

«Παραμύθι, χωρίς όνομα»;;;;

Χθες Κυριακή πήγαμε και πάλι θέατρο. Η παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ήταν τούτη τη φορά η επιλογή μας…Φέτος το Εθνικό παρουσιάζει το θεατρικό έργο «Παραμύθι χωρίς όνομα» .Το έργο έχει βασιστεί στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα. Η επιλογή ήταν συνειδητότατη καθώς το έργο αυτό είναι απο τα αγαπημένα μου απο τη μία και απο την άλλη το Εθνικό σαν όνομα δίνει και μια σιγουριά… Τουλάχιστον έτσι ήθελα να πιστεύω…
Ααχ!
Απο που ν’αρχίσω και που να τελειώσω…
Απογοήτευση… Πρώτη φορά ήθελα να φύγω απο παράσταση παιδική ή μη στα 18 χρόνια που παρακολουθώ θέατρο… Φιοριτούρα, άσκοπη κίνηση,σύγχηση, βαρεμάρα… και μια απορία: Ήταν σίγουρα αυτό το έργο που έλεγε ο τίτλος; Πραγματικά αν δεν ήξερα την υπόθεση θα δυσκολευόμουν να παρακολουθήσω το τι γινόταν…
Διδακτισμός του χειρίστου είδους- όλοι πρέπει να θυσιαστούμε για να πάει ο τόπος μπροστά…- αφού στο τέλος σκεφτόμουν πολύ σοβαρά να δώσω το μισθό μου για τις δύσκολες ώρες που περνάει η πατρίδα… Να μη μιλήσω για τη μουσική που θύμιζε ντίσκο του 70 και τους Δαίμονες του Καρβέλα… Γενικά απερίγραπτη παράσταση!
Έφυγα απο το θέατρο με μια στεναχώρια… Και πάλι άρχισα να αναρωτιέμαι…ήταν θέατρο αυτό; Αρκεί μια πολυπρόσωπη παράσταση και θεαματικά σκηνικά και κουστούμια για να κάνουμε θέατρο;…
Το αφήνω στην κρίση σας…

Υ.Γ. Ξέχασα κι μια πολύ σημαντική τεχνική λεπτομέρεια… Τα πίσω καθίσματα της πρώτης παιδικής σκηνής της χώρας προφανώς δεν είναι για ανθρώπους…γιατί εμείς στις τρεις τελευταίες σειρές παρακολουθήσαμε την παράσταση ανεβασμένοι πάνω στις καρέκλες σαν μαιμούδες γιατί αλλιώς δεν θα βλέπαμε τίποτα…

Αυτά τα ολίγα…

6 responses »

  1. Κουράγιο, Ελενίτσι ! Για κάθε κακή παράσταση που βλέπεις, σκέψου πόσο καλύτερο άνθρω-
    πο σ’ έχουν κάνει αυτές που σου έχουν προσφέρει αξέχαστες θεατρικές στιγμές και συγκινήσεις… ΥΓ. Τα θερμά μου συγχαρητήρια στη δημιουργό αυτής της εξαιρετικής ιστοσελίδας! Σου εύχομαι να συνεχίσεις με το ίδιο μεράκι! ΥΓ.1 Εξαιρετική επιλογή μουσικής!

    Μου αρέσει!

  2. Μαρίλια γειά σου και χρόνια σου Πολλά!!!Χαίρομαι που σχολίασες , θετικά έστω, τη θεατρική παράσταση. Σίγουρα ένα θεατρικό έργο σε άλλους αρέσει και σε άλλους δεν αρέσει. Το καλό είναι ότι πήγες και είδες την παράσταση!!!Εύχομαι μελλοντικά να έχεις την ευκαιρία να δεις από κοντά και καλύτερες. Και..γιατί όχι να ανεβάσετε κι εσείς τη δική σας παράσταση στο σχολείο. Αν μη τι άλλο το θέατρο είναι πολιτισμός!!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s