Daily Archives: Ιανουαρίου 28, 2013

Συναισθήματα Α μέρος

Standard

Δουλεύουμε παράλληλα και το πρόγραμμα με τα συναισθήματα από την προηγούμενη εβδομάδα. Ξεκινήσαμε λοιπόν από το δέσιμο της ομάδας.

Εμφανίσαμε ένα κουτί. Ένα σεντούκι καλύτερα, μέσα στο οποίο ήταν κρυμμένοι ένας ξεχωριστός κι ένας ψεύτικος άνθρωπος.

Ένας καθρέφτης και μια μάσκα. Αναρωτηθήκαμε πως χωράνε δύο άνθρωποι μέσα στο κουτί, ώσπου το ανοίξαμε.

057 061

Και είδαμε ότι υπήρχαν μέσα, μία μάσκα κι ένας καθρέφτης.

Αν βάλουμε τη μάσκα και κρύψουμε τα χαρακτηριστικά μας, δεν είμαστε οι αληθινοί ξεχωριστοί εαυτοί μας κι αν δούμε στον καθρέφτη χωρίς τη μάσκα θα δούμε τον αληθινό εαυτό μας. Τον αληθινό ξεχωριστό εαυτό μας, αμύθητο σε αξία, τόσο ακριβό, που κανείς δεν μπορεί να τον αγοράσει. Ο καθένας από μας είναι ένας αμύθητος θησαυρός. Θα βάλουμε τους θησαυρούς μας σε αυτό το σεντούκι. Αλλά θα παίξουμε με τους φίλους μας. Για να δούμε, εμείς ξέρουμε τον εαυτό μας. Για να δούμε τί λένε οι φίλοι μας για μας.

058 059 060

062 063 088 090

Συνεχίσαμε τη διαδικασία με όλα τα παιδιά και το κουτί μας γέμισε θησαυρούς. Βάλαμε τον πειρατή Γελαστώνη φύλακα του θησαυρού

001

Λέμε τί μας αρέσει στους φίλους μας, τους κάνουμε χαρούμενους, τους ανεβάζουμε την αυτοεκτίμηση γιατί τους αγαπάμε.

Τί είναι η αγάπη; (μη δίνετε σημασία στα άθλια γράμματα, είναι μέσα στα πολλά ελαττώματα της Βάλιας)

009

Αν η αγάπη ήταν γλυκό τί θα βάζαμε μέσα;;

008

Γράφουμε τα συστατικά και τα βάζουμε σε ροζ πουγκιά με ροδοπέταλα. Όλα αυτά τα κλέινουμε στην καραμέλα της αγάπης.

003 004 007

Ο Γελαστώνης φύλακας του θησαυρού και της συνταγής

011

Όλα αυτά μπήκαν στη γωνιά των συναισθημάτων

010

012 013

Ζωγραφίσαμε και το Ουράνιο τόξο της αγάπης-εμπνευσμένο από το τραγούδι της Τατιάνας Ζωγράφου.

014

Στο τελείωμα του πρότζεκτ θα υπάρχει πλήρης βιβλιογραφική αναφορά, επειδή είναι πολλές οι πηγές κια τις επεξεργαζόμαστε ακόμη.

Advertisements

Αμυγδαλιά Β μέρος

Standard

Συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα της αμυγδαλιάς, σήμερα τελειώσαμε και με το αίνιγμα, οπότε έκλεισε ο κύκλος της για φέτος τουλάχιστον.

Ο Μύθος της Φυλλίδος-δραματοποίηση από τα παιδιά με αυτοσχέδια κοστούμια, όπως πάντα άλλωστε.

DSC_0607 DSC_0608 DSC_0609 DSC_0611 ν

Μια φορά κι έναν καιρό, λοιπόν, η νύμφη Φυλλίς εκανε έναν όμορφο περίπατο. Εκεί που περπατούσε ένας όμορφος νέος την παρατήρησε και , όπως είναι φυσικό στους μύθους, θαμπώθηκε από την ομορφιά της.

DSC_0612 DSC_0613 DSC_0616

Ο νέος που ειρήσθω εν παρόδω, λεγόταν Θησέας και καταγόταν από την Αθήνα, ερωτεύτηκε τη νύμφη Φυλλίδα και τη ζήτησε γάμο. Οι δύο νέοι ήταν πολύ ευτυχισμένοι.

DSC_0625 DSC_0620

Ο νέος επιθύμησε την πατρίδα του , τόσο που στενοχωριόταν πάρα πολύ. Η καλόκαρδη Φυλλίς τον άφησε να πάει να δεί τους οικείους του.

DSC_0627 DSC_0629 DSC_0631 DSC_0634

Ο καιρός περνούσε και η Φυλίς μαράζωνε από τη νοσταλγία. Συνήθιζε να λέει τον πόνο της στην αμυγδαλιά. Από τον πολύ πόνο που ένιωθε μέσα της, πέθανε και πέρασε μέσα στην αμυγδαλιά. Το δέντρο από τη στενοχώρια ξεράθηκε κι αυτό.

DSC_0637 DSC_0640 DSC_0641 DSC_0688 DSC_0689

Όταν ο Θησέας γύρισε, μέσα στην καρδιά του Χειμώνα, ανζήτησε τη Φυλλίδα. Η στενοχώρια του ήταν έκδηλη, όταν άκουσε τα κακά μαντάτα. Πήγε στην αμυγδαλιά, έκλαψε, αγκάλιασε το δέντρο και…ξαφνικά η αμυγδαλιά, άνθισε. Από τότε και κάθε χειμώνα ανθίζουν οι αμυγδαλιές.

Επίσης, κάναμε παιχνίδια με τα αμύγδαλα και τα καρύδια, κάναμε μαθηματικά και ζωγραφίσαμε τη λύση του αινίγματος. Για το αίνιγμα ευχαριστώ την αγαπημένη μου Μαράϊα, που μου το έδωσε πέρυσι.

DSC_0694 DSC_0696 DSC_0697 DSC_0706 DSC_0697 DSC_0716 DSC_0717 DSC_0718 DSC_0721 DSC_0723 DSC_0729

015 016 017