Category Archives: Editorial

7

Standard

Είχε αναρτήσει κάτι η Πιτσίνα πριν καιρό και τώρα το πήρα χαμπάρι. Ας γράψω λοιπόν κι εγώ 7 πράγματα για μενα -για να απαντήσω στην τιμητική πρόσκληση.

–Είμαι η Βάλια. Το όνομά μου στην πραγματικότητα είναι Βαρβάρα

–Είμαι λίγο πρίν τα 30

–Είμαι νηπιαγωγός. Αν δεν ήμουν, καλή είμαι και για τη λάντζα

–έχω ένα σύντροφο και μια λατρευτή κόρη

–έχω πολλά ελαττώματα, αλλά τί να κάνουμε

–Αγαπάω πολύ τους φίλους μου. Πολύ και μου λείπουν

–Μου αρέσει ο μουσική, ο κινηματογράφος, τα βιβλία (κυρίως μυθιστόρημα, διηγήματα και θεατρικά)

Αυτά τα 7. Ευχαριστώ την Πιτσίνα για την πρόσκληση!!!

Advertisements

eDITORIAL# Δε θυμάμαι

Standard

Δε θυμάμαι διότι έχω πολύ καιρό να γράψω σε αυτή τη στήλη, μάλλον από πέρυσι.. Όχι ότι δεν είχα κάτι να πω, αλλά ο λίγος χρόνος, η πίεση, όλα αυτά που πρέπει να γίνουν, το παιδί, το σπίτι, τα γνωστά…

Η Φετεινή χρονιά , λοιπόν, ξεκίνησε, με τους καλύτερους οιωνούς για μένα. Αποσπάστηκα σε ένα αγαπημένο σχολείο με αγαπημένες συναδέλφους και φίλες. Γνώριζα από παλιά το χώρο και όλα μου φαίνονταν οικεία. Τα παιδιά μου φέτος, παρά τα προβλήματα τα καθημερινά, είναι συνεργάσιμα. Βέβαια έχει περάσει αρκετός χρόνος προσαρμογής τους, αλλά τα σημάδια εξέλιξης είναι φανερά.

Όλα καλά λοιπόν. Υπέροχα. Φανταστικά. Τί φανταστικά δηλαδή, με αυτό το ψαλίδι, που δεχτήκαμε όλοι σε μισθούς, τέλοσπάντων. Μιλαω σχετικά με τις συνθήκες δουλειάς, διότι το άλλο , έτσι και το πιάσω, δεν τελειώνει ποτέ.

Εφόσον είδαμε  με τη συνάδελφο, ότι τα παιδάκια μας μπορούν να τα καταφέρουν , τους δώσαμε ποιηματάκια, μάθαμε τραγουδάκια, κάναμε τις συζητήσεις μας, τις κατασκευές μας, προσεγγίσαμε θα έλεγα ολοκληρωτικά το Οχι με διάφορες δραστηριότητες. Ήρθε λοιπόν η ώρα να καλέσουμε τους γονείς στη γιορτή. Και τους καλέσαμε. Φτιάξαμε προσκλήσεις, τους ενημερώσαμε και αγαπητοί συνάδελφοι , Κυρίες και Κύριοι, αγαπημένα μου παιδιά, λάβαμε τις εξής απαντήσεις:

έτσι κι αλλιώς δεν μπορούμε να έρθουμε να τα δούμε , γιατί δουλεύουμε

–να γίνει κανονικά το ολοήμερο, δεν έχουμε τί να τα κάνουμε

–μήπως μπορείτε να τα κρατήσετε μέχρι τις δωδεκάμιση;;  

Και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Απάντησα, ότι το ίδιο θα ισχύσει και για τις άλλες γιορτές και με αυτές τις προυποθέσεις δεν μπορεί να γίνει χριστουγεννιάτική γιορτή.:Όποτε σας βολεύει να γίνεται γιορτή, κι όποτε δε σας βολεύει να μη γίνεται. Δεν μπορεί το σχολικό πρόγραμμα να πηγαίνει σύμφωνα με το πρόγραμμα των γονέων. Εμένα με ρώτησε ο παιδικός σταθμός της κόρης μου, πότε θα κάνει γιορτή;; Οποτε θέλει θα κάνει και θα με καλέσει για να παρευρεθώ.

Και σας ρωτάω αγαπημένοι φίλοι του ιστολογίου,

Θέλουμε ένα ανοιχτό σχολείο με τους γονείς συναρωγούς στο δύσκολο έργο μας, ειδικά αυτούς τους καιρούς που όλα πάνε κατα…τέλοσπάντων διαβάζουν και παιδιά.

Οι γονείς γιατί δε συνεργάζονται;; Είναι δυνατόν στη γιορτή, στο πρώτο ποιήμα της ζωής τους, να μην είναι παρόντες να βγάλουν μια φωτογραφία και μετά ας φύγουν ρε παιδί μου

Γιατί σε αυτήν την κοινωνία που περνάμε, όπως περνάμε, ο καθένας κοιτάει την πάρτη του, και δεν μπορούμε να συννενοηθούμε σε κανένα επίπεδο;;

Ούτε καν τώρα που η συσπείρωση των ανθρώπων είναι επιβεβλημένη;;

Αυτά συνάδελφοι και φίλοι, περιμένω τις απαντήσεις σας, με πολλή χαρά.

Αυτό ήταν. Ένα σαββατοκύριακο και τέλος..

Standard

Για το επόμενο σαββατοκύριακο μιλάω που θα είναι και το τελευταίο των διακοπών μας. Βέβαια θα υπάρξουν και τα κορυφαία σαββατοκύριακα στη θάλασσα με τα πρωτοβρόχια. Εκείνα..που έξω βρέχει και βροντάει και είμαστε κλεισμένοι μέσα, τρώγωντας τα σπόρια από τα ηλιοτρόπια και αγναντεύοντας τη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Εκείνα με τα φύκια που μαζεύονται ολοένα και περισσότερα και φτάνουν μέχρι το άσπρο σπιτάκι μας…Θα βλέπω τη θάλασσα και θα δουλεύω τα χαρτόνια μου. Πριν ξεκινήσουν όλα αυτά, ή ακόμα πριν τελειώσουν θα κάνω μια αναδρομή για να θυμάμαι το χειμώνα και να περιμένω με ανυπομονησία το ερχόμενο καλοκαίρι..

Είχαμε γέλια

παιχνίδια στη θάλασσα και στην αυλή

παιχνίδια στον παιδότοπο

είδαμε απο κοντά τα παιχνίδια της φύσης

Ηλιοβασιλέματα

αντικείμενα

φαγητό

party


φάτσες

καπέλα

πάω να ξεσκονίσω τα βιβλία από την άμμο, να τα επιστρέψω στη βιβλιοθήκη και θα επιστρέψω και στο ιστολόγιο.

Αυτές τις εικόνες παίρνω στη βαλίτσα του χειμώνα θα τις βλέπω και θα περιμένω….

 

Λίγο ακόμα καλοκαίρι..

Standard

Όχι δε χάθηκα, ούτε τα βρόντηξα. Αλλά αφιέρωσα το καλοκαίρι μου στην οικογένειά μου και κυρίως στο παιδί μου. Το καλοκαίρι είναι μια παιδική εποχή , όπως και να το κάνεις. Γι αυτό και οι ενήλικες ανανεώνονται και παίρνουν δυνάμεις. Παίρνουν δυνάμεις απο την ξάπλα στην ομπρέλα τους και θυμούνται-ίσως τα καλοκαίρια με τα κουβαδάκια στις αμμουδιές. Έτσι κι εγώ. Έζησα ξανά τα παιδικά μου χρόνια με τα κουβαδάκια της κόρης μου. Θυμήθηκα τις βουτιές μου, τότε που έπινα με τη σέσουλα το αλμυρό νερό, μέχρι να μάθω…Λίγο καλοκαίρι ακόμα και συνεχίζουμε..Ελπίζω πιο δημιουργικά απο πέρυσι, για να δούμε..

29….αύριο Κυριακή

Standard

Δεν τα γιορτάζω, ούτε τα χωνεύω, ούτε περιμένω κάτι από αυτά, ούτε κεράκια σβήνω, θα τα σβήσει η Μυρτώ.

«Και γιατί κυρά μου κάνεις την ανάρτηση, μήπως είσαι ψωνάρα ή λίγο τραβάτε με κι ας κλαίω»;;

Τίποτα από τα δύο , θέλω να μου αφιερώσω το τραγουδάκι του Φοίβου κι αυτό είναι όλο

Editorial#29 Νερομπογιές σε ακουαρέλλα

Standard

Αλλάζω κατηγορία, αλλάζω θέμα και γράφω για μενα, για τις σκέψεις μου, για την καθημερινότητά μου…

Τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά να πως να αρχίσω…Επιλέγω να αρχίσω με ένα συγκρατημένο θυμό, ας πούμε.

Πώς μου τη δίνει να ακούω γονείς στο σχολείο να μαλώνουν το παιδί γιατί λερώθηκε με τις μπογιές ..Πάρα πολύ..Θεωρώ αλλοπρόσαλο να πεις σε ένα παιδάκι στο νηπιαγωγείο : Γιατί λερώθηκες. Εδώ λερωνόμαστε εμείς -οι δασκάλες με κόλλες και μπογιές. Έχουμε καταστρέψει ρούχα, ζακέτες, παλτά από ξυλλόκολλα-και αν δεν ήταν ο διαβολάκος του λεκκέ θα πηγαίναν  στα σκουπίδια. Δηλαδή αντί να ρωτήσουμε τα παιδιά μας, αν πέρασαν καλά, τα μαλώνουμε γιατί λερώθηκαν;;

Μια φορά, παλιά, ήρθε μια μαμά να πάρει το παιδί. Το παιδί έτρεξε με λαχτάρα στη μαμά του, να την αγκαλιάσει. Η μαμά όχι μόνο δεν το αγκάλιασε, αλλά το μάλωσε που λερώθηκε..Βγαίνω έξω κι εγώ..παίρνω το λόγο…και της λέω..

Εμένα με βλέπεις πώς είμαι;;;(Ήμουνα μέσα στις κόλλες και τα νύχια μου ήταν πολύ βρώμικα από τις τέμπερες)Θα μαλώσουμε το παιδί επειδή λερώθηκε;;Είναι δυνατόν;;

Αν δε ζωγραφίσουμε στο νηπιαγωγείο-που και πότε θα ζωγραφίσουμε;;

Κι εγώ μαμά είμαι, αλλά θέλω το παιδί μου να χαίρεται και να πειραματίζεται με τα υλικά..Θέλω να βλέπω πως μπορούν να μεταμορφωθούν τα υλικά σε ζωγραφιά..Θέλω να γελάσω και να παίξω με το παιδί…Στο κάτω-κάτω και μένα έχουν ανοίξει τα χέρια μου από τα πλυσίματα-δεν το κάνω θέμα-ήμαρτον!!!!

Αφήστε τα παιδιά να ζωγραφίσουν και βγάλτε τα τραπεζομάντηλα τα κοφτά και τα λοιπά…Δώστε λίγο χώρο στο παιδί να εκφραστεί!!

Να με συγχωρείτε αγαπημένες και αγαπημένοι , αλλά είναι μερικά πράγματα που με νευριάζουν..


Editorial#28

Standard

Και ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός….

Μετά από μια όμορφη γιορτή στο σχολείο…

Ακολούθησαν βόλτες στην Αθήνα με συγκινητικές στιγμές και πολλές επισκέψεις…

Έπειτα η επιστροφή στον Πύργο και οι προετοιμασίες για το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιον-Φέτος η Μυρτώ άλλαξε χρόνο με το φίλο της το Βασίλη και τη φίλη της Ισαβέλλα.

Μετά την αλλαγή του χρόνου, είχαμε το παρτι γενεθλίων..

ύστερα εκδρομή στη Φολλόη-αγαπημένος προορισμός εδώ στην Ηλεία..

Κόψαμε πίτες ψημένες, πίτες άψητες αλλά πολύ νόστιμες, φάγαμε… και σήμερα καταλήξαμε στον αγαπημένο μας προορισμό ..τη θάλασσα.

Μετά από όλα αυτά είπαμε να ξεκουραστούμε λίγο…

Αλλά από αύριο ξεκινούν τα σχολεία και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του…

Καλή και δημιουργική σχολική χρονιά να έχετε όλoι..

Κι αν ο χρόνος δεν είναι ποτέ αρκετός δεν πειράζει..Αρκεί που τον γεμίζουμε και δεν παέι χαμένος!!!!!!!!!!!


Το ερωτηματολόγιο του Προυστ…

Standard

Η αγαπημένη μου Άντρια με κάλεσε να απαντήσω στο παρακάτω ερωτηματολόγιο και χωρίς φόβο αυτό θα κάνω, αμέσως παρακάτω:

Η Απόλυτη ευτυχία για σας είναι:

Η Μυρτώ και ο Βαλάντης

Τί σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί:

Η Μυρτώ

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια:

Χθες το απόγευμα

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι:

Αρχίσαν οι σοβαρές ερωτήσεις! λοιπόν… βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα μου είναι ότι είμαι, φαινομενικά, κουλ..

Το βασικό ελάττωμά σας;

Τελειομανής, πεισματαρα,ισχυρογνωμων καμια φορα,παραξενη και άλλα πολλά

Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

Αυτοί που φωνάζουν,που απεργούν, που καμιά φορά φορά θέλουν να γκρεμιστούν όλα για να χτιστούν από την αρχή

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο:

Με τη Μαφάλντα

Ποια είναι η ταινία που σας σημάδεψε περισσότερο:

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα..(Άκου πτώμα να μαθαίνεις)

Σε ποιά λάθη δείχνετε μεγαλύτερη επιείκεια;

Σχεδόν σε όλα, εκτός από αυτά που έχουν να κάνουν με προδοσία…

Το αγαπημένο σας ταξείδι:

Αυτό που θα προκύψει στο μέλλον

Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς:

Μετά από διάφορα αναγνώσματα έχω καταλήξει σε έναν μόνο Έλληνα. Ο αγαπημένος μου Έλληνας συγγραφέας είναι ο Κώστας Ταχτσής ,αλλά αγαπημένο βιβλίο που με έχει σημαδέψει πραγματικά είναι το Διπλό βιβλίο του Δ. Χατζη.

Αγαπημένοι θεατρικοί συγγραφείς: Τσέχωφ, Μπέκετ, Ιονέσκο

Ποιά αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα:

Τη σιωπή

Και σε έναν άντρα;

Την τόλμη

Το βιβλίο που σας σημάδεψε:

Το διπλό βιβλίο του Δ. Χατζή, ο Μικρός Πρίγκιπας, Η Μόμο του Έντε

Αγαπημένος συνθέτης:

Johnn Mayall, Ray Charles

Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους:

Κανένα, κάνω ντούς και βγαίνω πανικόβλητη, γιατί η κόρη μου κλωτσάει την πόρτα φωνάζοντας, μανούλα, μανούλα…

Ο Αγαπημένος σας Ζωγράφος:

Έλληνες : Γ, Γαϊτης, Α, Ακριθάκης( ευχαριστώ το ελενίτσι που μου τον συνέστησε)

Μιρό, Ματις, Μαλεβιτς, Καντινσκι…

Το αγαπημένο σας χρώμα:

Το μαύρο

Ποιο είναι το μότο σας:

Το να γνωρίζεις Δεν είναι τίποτα, το να φαντάζεσαι είναι το παν. Ανατολ Φραντς

Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο:

Για πολλά, και για τίποτα συγκεκριμένο..

Τί απεχθάνεστε περισσότερο απ όλα;

Τη φράση » Έχει Ο Θεός»

Ποιά είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Παλιά το κολλάζ, τώρα δεν προλαβαίνω και πολλά πράγματα, οπότε διαβάζω, δανείζομαι από τη βιβλιοθήκη

Ο μεγαλύτερός σας φόβος:

Το σκοτάδι

Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέμματα;;

Όταν δεν μπορώ να κάνω αλλιώς

Το αγαπημένο σας ποτο;

Η Βότκα

Εαν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεο τί θα θέλατε να σας πει

Αν έχει ή οχι-απάντηση στην φράση: Έχει ο Θεός..

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό

Σύγχυση, είμαι σε σύγχυση αλλά πιστεύω με προγραμματισμό θα φτιάξει λιγο.

Ευχαριστώ την Άντρια για την ευκαιρία που μου έδωσε να ρωτήσω τον εαυτό μου μερικά πράγματα, να θυμηθώ….Θα ήθελα να πεθάνω στον ύπνο μου…


Editorial#27

Standard

Στολίσαμε το δεντράκι μας τόσο στο σπίτι, όσο και στο σχολείο!!!Η χαρά, και στις δύο περιπτώσεις ήταν απερίγραπτη. ένα θα σας πω: Ο Αρμάντο, ο ένας από την  Αγία φετεινή τριάδα, μίλησε, που δεν είχε μιλήσει μέχρι τώρα-λόγω δυσκολίας με την Ελληνική γλώσσα, και γέλασε και απο πάνω. Είχαμε λοιπόν μια μεγάλη παιδαγωγική νίκη!!!Συγχαρητήρια στον Αρμάντο για τη νίκη του!!!

Άντε πουλάκια μου και του Χρόνου, με υγεία!!!

Editorial#26

Standard

Καλή Σχολική Χρονιά και επίσημα πια. Ο Αγιασμός έγινε, τα παιδάκια παρουσιάστηκαν…ας αρχίσουν οι χοροί.

Μετά από εναμιση χρόνο σχεδόν, εκτός εκπαιδευτικής πραγματικότητας, με μικρά διαλείμματα έτσι για να μην ξεχνιέμαι, ξεκινάω τη νέα σχολική χρονιά. Εύχομαι να ανοίξει το σχολείο και να συνεχίσω, αλλιώς όπου με στείλουν, τηρουμένων των αναλογιών , εννοείται. Ευχαριστώ προκαταβολικά την Κατερίνα Π για τις πληροφορίες και τη στήριξή της σε ότι αφορά εκπαιδευτικά θέματα, την Ελένη Π ( απο το διπλανό χωριο) και την Ελένη Σ!!!Άμα έχεις καλούς συναδέλφους…εεε!!!!

Λοιπόν τί χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ένας καλος δάσκαλος;;;ΜΜΜΜΜΜΜΜ  Άλλη ερώτηση. Δεν ξέρω, δεν απαντώ..

Τα χάνω…Πότε είμαι ευχαριστημένη με τον εαυτό μου και πότε δεν είμαι. Τα παιδιά δεν είναι μηχανήματα να τα χειρίζομαι..έτσι προσαρμόζομαι αναλόγως….και συγχρόνως αγαπάω, ακούω,σιωπώ και παρατηρώ. έτσι πορεύομαι!!!

‘Eνας δάσκαλος που αγαπάω πολύ και θα ήθελα να του μοιάσω είναι ο κύριος που θα δείτε παρακάτω. Το απόσπασμα είναι αφιερωμένο σε συναδέλφους, αλλά κυρίως σε όλους αυτούς που συμμετείχαν στο σεμινάριο σχεσιοδυναμικής του Α. Κοσμόπουλου, δύο χρόνια πριν.

Καλή Χρονιά παίδες!!!