Tag Archives: Χριστούγεννα

Χριστούγεννα ήρθαν ξανά!!!

Standard

Στη μικρή μας τάξη έγιναν μικρά χρωματιστά θαύματα!!! Στολίσαμε και στολίζουμε ακόμα, παίξαμε και παίζουμε ακόμα, τραγουδήσαμε και τραγουδάμε ακόμα!!!

Δέντρο λοιπόν

 

15 16 17 18

19

20

Μικρά ξωτικά

21

22 23

καμπανούλες (ιδέα krokotak)

Η θεατρική ομάδα τρελοπατούσες, επισκέφτηκε το σχολείο μας την 1η Δεκέμβρη και τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να δούν «Μια καλή πράξη για τα Χριστούγεννα».

24 25 26

29

Καμινάδες!!!

31

κάρτες!!!

Η πρωταγωνίστρια της περασμένης εβδομάδας, Όλγα!!!

34 35

37

χιονόφατσες-κλασικές!!!

36

Βιβλιαράκια με ήθη και έθιμα, δραστηριότητες για τα παιδιά!!!

38

Τάρανδοι (Krokotak)

40

Αγιοβασιλάκια τρίγωνα

42

Η Χριστουγεννιάτικη βιβλιοθήκη μας!

43

Αντιστροφη μέτρηση.

44 45 46

Τα σπιτάκια του μπισκοτένιου

51

Αγιοβασιλάκια -ποτήρια

58

Αλογάκια (Krokotak)

53

Αυτά τα σπιτάκια θα γίνουν τα ημερολόγια του 2016.

54

Απο το σεντούκι της τάξης μας, το φωτισμένο, θα ξετυλιχτεί το κουβάρι της ιστορίας μας!!!

41

στιγμιότυπα από την πρόβα μας!!!

47

Η αφίσα της γιορτούλας μας

49 50

Οι προσκλήσεις

56

Τα ραβδάκια των 7 νεράιδων του παραμυθιού μας

57

Η τούρτα των ξωτικών.

 

Καλό Σαββατοκύριακο!!!

 

Advertisements

Έθιμα χειμωνιάτικων αγερμών.

Standard

Οι αγερμοί της χειμωνιάτικης περιόδου που ανάγονται στο χειμερινό ηλιοστάσιο, τελούνται συνήθως αργότερα από αυτό: Τις μέρες δηλαδή ανάμεσα στα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια, το λεγόμενο δωδεκαήμερο.

Οι γιορτές του δωδεκαημέρου, που ανάγονται στο χριστιανικό αλλά και στο ελληνορωμαικό εορτολόγιο συνδέουν , τη γέννηση του Χριστού, τη γιορτή του Αγίου Βασιλείου, τα φώτα, το χειμερινό ηλιοστάσιο και την πρωτοχρονιά. Έτσι έθιμα και δεισιδαιμονίες, μαγικές και μαντικές πράξεις και η θρησκευτική πίστη αποτελούν ένα συνονθύλευμα διάφορων τελετών, που προέρχονται από τελείως διαφορετικές ιστορικες περιόδους. Η ιδέα της φωτιάς που δεν πρεπει να σβήσει εκέινες τις μέρες φαίνεται πως είναι ινδοευρωπαική κληρονομιά, γιατί δε βρίσκεται μόνο στα Βαλκάνια, αλλά και σε όλους τους ευρωπαικούς λαούς. Το κόψιμο της βασιλόπιτας ομως είναι έθιμο ορθόδοξο, που δεν συναντιέται στους καθολικούς. Οι καθολικοί πάλι δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στα Χριστουγεννα ως τη μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του χρόνου, και την ημέρα των φώτων δεν γίνεται ο αγερμός  του αγιασμού, αλλά γυρίζουν τα σπίτια οι τρείς μάγοι από την ανατολή που επισκέπτονται το νεογέννητο Χριστό.

Επειδή οι τρείς γιορτές του Δωδεκαημέρου, Τα Χριστούγεννα, Η Πρωτοχρονιά και Τα Φώτα έχουν κοινή συγκριτική προέλευση στην αρχαιότητα, διατηρούν κάποια ομοιομορφία στον τρόπο εκτέλεσης. Οι φορείς των εθίμων αυτών είναι σχεδόν πάντα αγόρια, παληκάρια ή άντρες. Το γυναικείο στοιχείο είναι χαρακτηριστικό των ανοιξιάτικων αγερμών.

Τα παιδιά γυρίζουν συνήθως σε μικρούς ομίλους, οι μεγαλύτεροι σε μεγαλύτερες ομάδες. Τα παιδιά φιλεύονται συνήθως  με ξηρούς καρπούς, φρούτα και κουλούρια, οι άντρες με τρόφιμα και κρασιά για το τελετουργικό ολονύκτιο φαγοπότι που θα γίνει στο τέλος του αγερμού. Τον τελευταίο καιρό έχουν επικρατήσει παντού τα χρήματα ως είδος ανταμοιβής. Στους μεγάλους ομίλους των αντρών, απαντά και η μεταμφίεση. Στα παιδιά πιο σπάνια, εκτός από τις καθολικές περιοχές, όπου συναντάμε τη μεταμφίεση στους τρείς μάγους που φτάνουν στη Βηθλεέμ, ακολουθώντας το άστρο τους.

Η ονομασία κάλαντα, που προέρχεται απο το ρωμαικό calentae και σημαίνει την αρχή του μήνα ή του χρόνου συμπεριλαμβάνει τον αγερμό και το τραγούδι. Τα κάλαντα που τραγουδιούνται μπορεί να έχουν θρησκευτικό περιεχόμενο, αλλά κια κοσμικό. Στην πρώτη κατηγορία συγκαταλέγονται, η γέννηση του Χριστού, ο Άγιος βασίλης και το τροπάριο των Φώτων. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα παινέματα στα μέλη της οικογένειας, τα οποία διαφοροποιούνται με ποικίλα κριτήρια, γένος, ηλικία, επάγγελμα, κοινωνική θέση. Αυτά τα παινέματα είναι επίσης διαδεδομένα σε όλα τα Βαλκάνια και τραγουδιούνται και στους αγερμούς της άνοιξης. Σχετικά με την ηλικία εγκωμιάζεται το νεογέννητο, το μωρό, ο μαθητής, το κορίτσι ή αγόρι που είναι για παντρειά, η μεγάλη κόρη ή ο μεγάλος γιος, οι νιόπαντροι, η νοικοκυρά, ο νοικοκύρης, το σπίτι γενικά. Όταν αναφέρονται στην κοινωνική θέση αφορούν το δήμαρχο, το δάσκαλο, τον παπά κα την παπαδιά, αλλά και κάθε γραμματισμένο, τον ξένο, τον ξενιτεμένο, τον ανύπαντρο. Στα επαγγέλματα βρίσκουμε τον αγρότη, τον τσοπάνη, τον ψάλτη, αλλά και τοπικά σημαντικά επαγγέλματα, όπως το ναύτη, το χτίστη, τον έμπορο, το μελισσοκόμο.

Οι αγερμοί των παληκαριών το δωδεκαήμερο στα κεντρικά Βαλκάνια, τη Βόρεια ελλάδα και την Ανατολική Θράκη, που λέγονται ρουσάλια, είχαν παλιότερα αρκετά άγριο χαρακτήρα. Συγκροτουσαν μία ομάδα που έβγαζαν έναν αρχηγό. Ύστερα γύριζαν από χωριό σε χωριό και τραγουδούσαν τα κάλαντα. Σε ορισμένες περιοχές της Βουλγαρίας απογορευόταν να κάνουν , κατά τη διάρκεια της περιοδείας, το σταυρό τους, να προσεύχονται ή να χαιρετούν, μερικές φορές ακόμη και να μιλούν. Ήταν οπλισμένοι και όταν συναντιόντουσαν δύο τέτοιες ομάδες, η μία έπρεπε να υποχωρήσει, αλλιώς ξεσπούσε μάχη και οι νεκροί θάβονταν επιτόπου χωρίς τελετή.

Οι ομάδες των καλαντιστών πρόβαιναν και σε ορισμένες μαγικές ή συμβολικές πράξεις. Οι πιο σημαντικές ανάμεσα σε αυτές είναι , το ανακάτεμα της φωτιάς με το ματσούκι (ώστε να φουντώνει η δύναμη της ζωής), το χτύπημα με τη βέργα και η μίμηση των κινήσεων και των κραυγών ζώων που ήθελαν να πολλαπλασιάσουν. Και τα τρία έθιμα γίνονταν για υγεία και καλοχρονιά. Το ματσούκι με την κεφαλή μπροστά χρησιμοποιούνταν και για τη ρυθμική υπόκρουση των καλάντων, για τη δημιουργία θορύβου που διώχνει τα δαιμόνια, ενώ χτυπούσαν με αυτό μανιωδώς και τις πόρτες των σπιτιών μέχρι να ανοίξουν.Μερικές φορές είχε το ματσούκι αυτό και φαλλική σημασία. Έτσι στο χτύπημα απέδιδαν για τις νύφες ή τις στείρες γυναίκες, γονιμοποιητική ικανότητα.

Πηγή: Πούχνερ Β.,Λαικό Θέατρο στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια, συγκριτική μελέτη, Εκδόσεις πατάκη, Αθήνα,1989